Pomoc i najczęstsze pytania

Narzędzie dla wykonawcy wykończeniowego: oferta → podpis klienta → projekt → faktura (KSeF) → pieniądze. Wszystko w telefonie, a dokumenty trzymają się kupy, jak przyjdzie co do czego.

Najkrótsza droga do pierwszych pieniędzy przez Majstę: zrób wycenę z katalogu i wyślij ją klientowi. Klient nie jest potrzebny na start — dopiszesz go w kreatorze albo później. Po podpisie projekt założy się sam — w nim poprowadzisz robotę aż do faktury.

1. Pulpit → „Zrób pierwszą wycenę” (albo Oferty → „Nowa oferta”) — otwiera się pusty kreator oferty. W kroku Pozycje zaczynasz od przycisku „Szablony” (gotowe roboty: łazienka, malowanie, płytki, klimatyzacja), od „Nagraj szkic oferty” albo od wyszukiwarki katalogu
2. Klient: gdy nie masz jeszcze żadnego klienta, kreator zaczyna od „Dodam później” — liczysz robotę, a klienta dopiszesz potem. Obok jest „Szybkie dodanie” (imię i telefon, resztę uzupełnisz później)
3. Dodaj pozycje: wpisz np. „gładź” albo „płytki” — katalog podpowie pozycję z widełkami cen
4. Kliknij „Wyślij klientowi do podpisu” — klient z e-mailem dostaje ofertę mailem od razu; bez e-maila skopiujesz link albo pokażesz kod QR. Bez klienta ten sam przycisk nazywa się „Wyślij link do podpisu”
5. Po podpisie projekt utworzy się sam — znajdziesz go w Projektach

W Ustawienia → Pomoc jest film: wycena z telefonu, wysyłka linku, podpis klienta, projekt, dopłata na piśmie i faktura do KSeF — na prawdziwych ekranach. Nowe konto widzi go też na pulpicie, przy kroku „Wycena”.

Plikiem CSV, bez przepisywania. Na liście Klienci i w Katalogu jest przycisk „Import / eksport” (na telefonie sama ikona arkusza obok „Dodaj klienta” albo „Dodaj pozycję”; gdy w Katalogu stoi tam „⋯”, import i eksport są w tym menu): „Importuj z CSV” wczytuje plik z Excela (średnik albo przecinek, polskie znaki z Excela też przechodzą), pokazuje podgląd pierwszych wierszy i pyta, która kolumna jest czym — Majsta zgaduje sama, Ty tylko poprawiasz. Powtórki (ten sam NIP, telefon albo e-mail; w cenniku ta sama nazwa) pominie albo zaktualizuje — wybierasz przed wgraniem. Jeśli plan ma limit klientów, Majsta powie PRZED importem, ile wejdzie. W tym samym menu jest „Eksportuj do CSV” (cała lista, otwiera się w Excelu) i „Pobierz szablon CSV” — pusty plik z właściwymi nagłówkami, gdy wolisz zacząć od czystej kartki. Eksport ma ten sam układ co import, więc plik pobrany z Majsty wgrasz z powrotem bez poprawek.

1. Klienci (albo Katalog) → „Import / eksport” (na telefonie ikona arkusza; w Katalogu może to być „⋯” obok „Dodaj pozycję”) → „Importuj z CSV”
2. Wybierz plik z Excela (zapisz go jako CSV) — zobaczysz podgląd i dopasowanie kolumn; popraw, jeśli Majsta źle zgadł
3. Zdecyduj, co z powtórkami: „pomiń” albo „aktualizuj”
4. Kliknij „Importuj” — pod spodem zobaczysz, ile wierszy weszło i które pominięto (z powodem)
5. Eksport: to samo menu → „Eksportuj do CSV”; pusty wzór → „Pobierz szablon CSV”

Otwórz klienta z listy Klienci. W sekcji „Historia” dopiszesz notatkę, np. o czym rozmawialiście przez telefon. Pod polem widać notatki razem z tym, co działo się z ofertami, projektami i fakturami tego klienta — najnowsze na górze. Notatki są tylko w Twoim koncie, klient ich nie widzi.

1. Otwórz listę Klienci i wybierz klienta
2. W sekcji „Historia” wpisz notatkę i kliknij „Zapisz notatkę”
3. Notatkę zmienisz albo usuniesz z menu przy wpisie

Na karcie klienta kliknij „Zaplanuj kontakt”, wybierz dzień i dopisz krótko, w jakiej sprawie. Termin zobaczysz w kalendarzu i na liście klientów przy jego nazwie, a tego dnia klient pojawi się na Pulpicie w sekcji „Do kontaktu”. Gdy już się odezwiesz, kliknij „Zrobione” — przypomnienie zniknie, a w historii klienta zostanie notatka. „Przesuń” zmienia dzień. Przypomnienia są tylko w aplikacji, bez maili.

1. Otwórz klienta i kliknij „Zaplanuj kontakt”
2. Wybierz dzień i wpisz, w jakiej sprawie
3. Po rozmowie kliknij „Zrobione” albo „Przesuń”

Status liczy się sam z tego, co jest w aplikacji — nic nie trzeba przestawiać. „W realizacji” ma projekt w toku. „Cichy” to klient, przy którym nic się nie działo od ponad 180 dni. „Stały” ma co najmniej dwie podpisane oferty. Pozostali to „Zapytanie”. Na liście klientów każdy status ma swój filtr.

1. Otwórz listę Klienci
2. Wybierz status w drugim rzędzie filtrów

Dane trzymamy na serwerach w UE (Frankfurt). Każda firma widzi wyłącznie swoje dane — izolacja jest pilnowana na poziomie bazy, nie tylko w aplikacji. Podpisane PDF-y i dokumenty leżą w prywatnych zasobach z dostępem na chwilowe, podpisane linki.

Ustawienia → Firma. NIP wpisz raz i kliknij „Pobierz dane z Białej Listy” — uzupełnimy nazwę, adres i KRS. REGON wpisz w polu obok NIP-u (9 lub 14 cyfr; Biała Lista też go podciąga). Wpisany REGON drukujemy w bloku „Sprzedawca” na fakturze i wysyłamy w pliku KSeF — także w jednoosobowej działalności; jeśli nie chcesz go na fakturze, zostaw pole puste. W sekcji „Forma prawna i rejestr” zaznacz formę działalności; przy spółce wpisz sąd rejestrowy, KRS i kapitał — drukujemy je w stopce każdej strony oferty, na fakturze (także w pliku wysyłanym do KSeF), w stopce protokołu odbioru, pisma ochronnego i certyfikatów doręczenia oraz pod treścią maili z ofertą, fakturą, protokołem, pracami dodatkowymi, raportem i pismem ochronnym, a także w mailach po podpisie oferty i protokołu, w monitach o płatność, przypomnieniach o wygasającej ofercie i nieotwartym piśmie oraz w potwierdzeniu odbioru pisma. Nazwę, NIP i adres firmy, a przy spółce także dane rejestrowe, pokazujemy też na stronie oferty otwieranej z linku do podpisu i na stronie pisma ochronnego w przeglądarce. Telefon i e-mail firmy drukują się na ofercie i w bloku „Sprzedawca” na fakturze (na fakturze dane firmy stoją raz, w nagłówku jest samo logo) — jeśli brakuje telefonu lub e-maila, apka poprosi o nie przy wysyłce do klienta prywatnego albo bez klienta. Logo i kolor marki zmienisz obok, w Ustawienia → Branding.

Ustawienia → Branding. Wgrywasz logo i wybierasz jeden kolor marki — od tej chwili niesie on oferty, faktury, maile do klientów i wizytówkę firmy. Jedno miejsce, spójny wygląd wszędzie.

1. Ustawienia → Branding
2. Wgraj logo (najlepiej na przezroczystym tle)
3. Wybierz kolor marki — podgląd pokaże, jak wygląda na dokumentach

Ustawienia → Numeracja. Oferty numerują się same (OF/rok/miesiąc/kolejny), a format numeracji faktur ustawisz pod to, jak prowadziłeś ją do tej pory — żeby ciągłość się zgadzała.

Funkcje AI korzystające z nagrań głosu włącza właściciel firmy — kliknięcie „Włączam” to jego polecenie dla Majsty. Okno z treścią polecenia pokazuje się po kliknięciu „Nagraj szkic oferty”, dopóki funkcja nie jest włączona — nie trzeba wcześniej wchodzić do Ustawień. Wyłączyć można w każdej chwili w Ustawieniach → Funkcje AI, ze skutkiem na przyszłość.

1. Najprościej: nowa oferta → krok Pozycje → „Nagraj szkic oferty” → przeczytaj treść → „Włączam”
2. Albo: Ustawienia → „Funkcje AI” → przełącznik przy funkcji → przeczytaj treść → „Włączam”
3. Wyłączenie: ten sam przełącznik → „Wyłącz”

Tak. W Ustawienia → Pomoc masz „Pokaż tour ponownie” — krótkie oprowadzanie po menu: Oferty, Projekty, Faktury i „Więcej”. To oprowadzanie nie startuje samo — tylko po Twoim kliknięciu. Wskazówki Pracy za granicą włączysz osobnym przyciskiem, a podpowiedzi do pól kreatora ofert — żarówką „Podpowiedzi” w samym kreatorze.

Menu ma teraz pięć głównych pozycji: Pulpit, Oferty, Projekty, Faktury i Klienci. Katalog usług, Kalendarz, Wiadomości, Finanse, Pisma i wzory, Wizytówkę i Pracę za granicą znajdziesz pod „Więcej”. Na komputerze „Więcej” rozwija się w menu bocznym, a Pomoc i Ustawienia są na dole menu. Na telefonie „Więcej” to ostatni przycisk dolnego paska, a Klienci są tam na samej górze listy. Każde miejsce znajdziesz też, wpisując nazwę w wyszukiwarce na górze ekranu.

Tak — otwierasz w przeglądarce telefonu i pracujesz jak na komputerze: dolna nawigacja, jeden pasek u góry z tytułem ekranu, zdjęcia z aparatu prosto do raportów i paragonów. Bez instalowania czegokolwiek ze sklepu. Gdzie są przyciski oferty i projektu na telefonie, opisuje temat o pasku u góry.

Na telefonie u góry ekranu jest jeden pasek. Na ekranach głównych — Pulpit, Oferty, Projekty, Faktury i Więcej — widzisz duży tytuł, wyszukiwarkę, pomoc i powiadomienia. Gdy otworzysz ofertę albo projekt, na pasku masz strzałkę ←, która wraca do listy, i przycisk ⋯ z pozostałymi akcjami. Główny przycisk oferty, np. wysłanie do klienta albo otwarcie projektu, czeka na dole ekranu, nad menu — o ile oferta w swoim stanie go ma (wygasła czy anulowana go nie ma). Akcje pod ⋯ też zależą od stanu oferty. Na komputerze układ się nie zmienił.

1. Otwórz ofertę albo projekt
2. Jeśli oferta ma główny przycisk, znajdziesz go na dole ekranu
3. Pozostałe akcje — zależnie od stanu: PDF, podpis na papierze, ponowne wysłanie, duplikat, usunięcie, a w projekcie archiwizacja — otworzysz przyciskiem ⋯ w prawym górnym rogu
4. Strzałką ← w lewym górnym rogu wracasz do listy

W kreatorze oferty, w kroku Pozycje, pusta oferta zaczyna się od dużego przycisku „Szablony” na górze. Wybierasz robotę — „Remont łazienki”, „Malowanie i gładzie”, „Układanie płytek” albo „Montaż klimatyzacji split” — i odpowiadasz na kilka pytań: rozmiar (albo „Wpiszę wymiary”) i to, co w tej robocie się różni, np. do jakiej wysokości kładziesz płytki. Ilości liczą się z wymiarów. Ceny są netto z Twojego cennika, a gdzie go nie masz — średnia rynkowa dla Twojego regionu. Materiały dopisz osobno albo zostaw po stronie klienta. Pod pytaniami widzisz skład roboty z cenami: odznaczysz, czego nie robisz, poprawisz ilość albo cenę. Przycisk „Wstaw …” dokłada pozycje do oferty — nic, co już w niej jest, nie znika, a „Cofnij” w powiadomieniu zdejmuje wstawione pozycje. Robota, która nie pasuje do żadnego gotowca? „Jedna kwota za całość” wstawia jedną pozycję z kwotą, którą wpiszesz. Dotychczasowe szablony i Twoje zapisane zestawy są na miejscu — pod przyciskiem „Szablony” w kroku Pozycje, razem z gotowymi robotami. Tam też zapiszesz obecną listę pozycji jako własny szablon.

1. Oferty → „Nowa oferta” → krok Pozycje → „Szablony” (w ofercie, która ma już pozycje: mały przycisk „Szablony” nad listą)
2. Wybierz robotę i odpowiedz na pytania — rozmiar albo „Wpiszę wymiary”
3. Sprawdź skład: odznacz, czego nie robisz, popraw ilość albo cenę
4. „Wstaw …” — pozycje dochodzą do oferty; „Cofnij” w powiadomieniu je zdejmuje

W kreatorze oferty, krok „Warunki”, masz dwa pola: „Wstęp” (kilka zdań nad tabelą) i „Warunki oferty” (termin realizacji, płatność, materiały, odbiór, rękojmia). Klient widzi je na stronie oferty przed podpisem. Żeby nie przepisywać ich co ofertę, ustaw domyślne w Ustawienia → Firma — wstęp i warunki, te drugie osobno dla klienta prywatnego i dla firmy. Nowa oferta podstawi Twój wstęp i właściwe warunki po typie klienta. Przycisk „Wstaw wzorzec Majsty” wkleja tekst startowy. To punkt wyjścia, nie porada prawna — przeczytaj go i dostosuj do swojej roboty; warunki są częścią Twojej oferty. Wzorzec dla firmy dobiera się po typie klienta w kartotece — to podpowiedź, nie ocena prawna. Jeżeli zamawiającym jest jednoosobowa firma, a robota nie wiąże się z jej zawodem, przysługuje jej ochrona jak konsumentowi i lepszy jest wzorzec dla klienta prywatnego.

1. Ustawienia → Firma → sekcja „Warunki oferty”
2. „Wstaw wzorzec Majsty” osobno dla klienta prywatnego i dla firmy, popraw tekst, Zapisz
3. Nowa oferta → krok „Warunki”: Twój wstęp i warunki (po typie klienta) podstawiają się same; zmienisz je dla tej jednej oferty

Pomoc → „Otwórz samouczek” prowadzi przez całą pętlę: kroki kreatora, wysyłkę, podpis klienta i projekt, który zakłada się po podpisie sam. Klikasz w makietę panelu, więc nic tu nie zapiszesz. Na końcu przygotujesz prawdziwą ofertę — albo najpierw wystawisz sobie próbną i podpiszesz ją własnym telefonem.

1. Pomoc → „Otwórz samouczek”
2. Przejdź wszystkie rozdziały — od pętli, przez warsztat pozycji, po podpis
3. Na końcu kliknij „Przygotuj ofertę dla klienta” — albo „Wypróbuj podpis na sobie”, żeby najpierw przejść całą drogę klienta

Oferty → „Nowa oferta”. Dodajesz pozycje — najszybciej nagraniem („Nagraj szkic oferty”), albo z katalogu, który podpowiada ceny rynkowe — sprawdzasz podsumowanie i wysyłasz klientowi. Klient z e-mailem dostaje ofertę mailem od razu — możesz też skopiować link i wysłać po swojemu.

1. Oferty → „Nowa oferta”
2. Wybierz klienta albo dodaj nowego w locie (może też zostać pusty — uzupełnisz przed wysyłką)
3. Krok Pozycje: najszybciej „Nagraj szkic oferty” — mówisz, co jest do zrobienia, a Majsta rozpisuje to na pozycje; każdą sprawdzasz przed wysłaniem
4. Albo dodaj pozycje ręcznie — szukajka katalogu podpowie pozycję i widełki cen; swoją cenę ustawiasz sam
5. Kliknij „+ Dodaj sekcję” i wpisz nazwę w polu „Nazwij sekcję — np. Łazienka”; pozycje bez przypisania zostają w „Bez sekcji”. W panelu sekcji dodawaj je w zakładkach „Robocizna”, „Materiał” lub „Sprzęt” — wybrana zakładka ustawia rodzaj nowej pozycji, a pozycja z katalogu z oznaczonym rodzajem trafia do swojej zakładki
6. Przy istniejącej pozycji otwórz menu ⋯: „Przenieś do:” zmienia rodzaj, „Przenieś do sekcji” zmienia sekcję, a „Opis dla klienta” dodaje opis. W zakładce „Opis i zdjęcia” dodasz notatkę sekcji i do 6 zdjęć; klient zobaczy sekcje jako nagłówki, a przy co najmniej dwóch rodzajach także podsumy „w tym: Robocizna/Materiał/Sprzęt”
7. „Wyślij klientowi do podpisu” — klient z e-mailem dostaje mail z PDF-em oferty (z pouczeniem o odstąpieniu) od razu, a dodatkowo możesz podać link przez WhatsApp, SMS albo kod QR; bez klienta przycisk nazywa się „Wyślij link do podpisu” (jeśli firma nie ma telefonu lub e-maila, apka poprosi o nie przy wysyłce do klienta prywatnego albo bez klienta)

Na karcie oferty, pod tytułem, zamiast „— bez klienta” widzisz przycisk „Przypnij klienta”. Wybierasz z kartoteki albo dodajesz nowego przyciskiem „+ Nowy klient”. Działa dla oferty wysłanej i podpisanej — szkic edytujesz jak dotąd w kreatorze. Klienta przypinasz raz: po przypięciu nie da się go podmienić ani odpiąć, bo strona umowy jest częścią dowodu (ślad „Klient przypięty do oferty” zostaje na osi zdarzeń). Jeśli oferta jest już podpisana i projekt z niej dostał wcześniej klienta, przycisk przypina do oferty tego samego klienta. Bez klienta nie da się oznaczyć podpisu na papierze (poza ofertą próbną) — okno „Podpisano na papierze” prowadzi wtedy do tego samego przycisku.

1. Otwórz ofertę → pod tytułem kliknij „Przypnij klienta”
2. Wybierz klienta z listy albo kliknij „+ Nowy klient”
3. Gotowe — klient jest na ofercie, w panelu klienta i w projekcie z tej oferty (jeśli projekt nie miał jeszcze klienta)

Przy pozycji w kreatorze oferty otwierasz menu „⋯” i wybierasz „Opcje do wyboru dla klienta” (2–4 opcje, np. gres standard i premium — z ceną; pierwsza opcja to Twoja bieżąca pozycja, razem z jej zdjęciem). Klient widzi w ofercie karty opcji z różnicą ceny („+340 zł”), klika wybór, a suma oferty przelicza się od razu — Ty dostajesz e-mail, co wybrał. Po podpisie wybór jest zablokowany, a podpisywana jest zawsze kwota, którą klient widział. Opcji nie połączysz z rabatem procentowym ani z ukrywaniem cen — opcje wymagają pełnej widoczności wyceny.

1. W kreatorze oferty otwórz przy pozycji menu „⋯”, wybierz „Opcje do wyboru dla klienta” i dodaj 1–3 alternatywy — razem z Twoją pozycją da to 2–4 opcje (nazwa, cena netto, opcjonalnie zdjęcie)
2. Wyślij ofertę — klient wybiera opcję kartami przy pozycji, a suma przelicza się na żywo
3. O każdym wyborze dostaniesz e-mail; po podpisie wybór jest zamrożony

W kroku Pozycje nazwę sekcji możesz wpisać w nagłówku listy i zatwierdzić Enterem, a pozycje wpisane dotąd wejdą do tej sekcji. Możesz też od razu wpisać opis lub dodać zdjęcie w zakładce „Opis i zdjęcia” — sekcja „Zakres prac” powstanie sama, a jej nazwę zmienisz w nagłówku. Kolejne dokładasz przyciskiem „+ Dodaj sekcję” pod listą, a gotowy podział razem z pozycjami wstawia przycisk „Szablony”. Nazwę zmieniasz w nagłówku sekcji, notatkę dla klienta w zakładce „Opis i zdjęcia”. Istniejącą pozycję przenosisz jej menu „⋯” → „Przenieś do sekcji”, a wiele naraz — zaznaczasz je i klikasz „Przypisz do sekcji”. Nieprzypisane pozycje widzisz w „Bez sekcji”; klient zobaczy je jako „Pozostałe”. Oferta, w której nie nazwiesz żadnej sekcji, idzie do klienta jako zwykła płaska lista. Klient widzi pozycje pogrupowane z podsumą każdej sekcji. Osobno — przyciskiem „Co widzi klient” nad listą albo na Podglądzie — wybierasz, co klient widzi w wycenie: ilości i jednostki, ceny jednostkowe, wartości pozycji. Wyłączysz wszystko — klient dostaje wycenę ryczałtową: nazwy prac, podsumy sekcji i cenę końcową; ukrytych liczb nie ma w ogóle w danych strony, więc nie podejrzy ich nawet wnikliwy klient. Suma oferty i harmonogram transz są widoczne zawsze, rabat też. Dwie rzeczy do zapamiętania: faktura zaliczkowa musi nieść dane zamówienia z art. 106f ustawy o VAT — m.in. ilości i wartości — a Majsta podaje tam też ceny jednostkowe; faktura rozliczeniowa ma pełne pozycje jak każda faktura, więc klient zobaczy te liczby mimo ukrycia na ofercie; a po podpisie oferty układ sekcji i widoczność są zamrożone — dokument ma wyglądać tak, jak w chwili podpisu.

1. Kreator oferty → krok Pozycje → wpisz nazwę w nagłówku listy i zatwierdź Enterem albo otwórz „Opis i zdjęcia” i wpisz opis lub dodaj zdjęcie — wtedy sekcja „Zakres prac” powstanie sama
2. Kolejne sekcje dokładasz przyciskiem „+ Dodaj sekcję” pod listą; gotowy podział razem z pozycjami wstawia przycisk „Szablony”
3. Po automatycznym utworzeniu sekcji „Zakres prac” nazwę zmieniasz w nagłówku, a opis i zdjęcia dalej edytujesz w zakładce „Opis i zdjęcia”; pojedynczą pozycję przenosisz jej menu „⋯” → „Przenieś do sekcji”
4. Pozycje bez przypisania znajdziesz w „Bez sekcji” — klient zobaczy je jako „Pozostałe”
5. Przyciskiem „Co widzi klient” nad listą (albo na Podglądzie) wyłącz to, czego klient ma nie widzieć (np. ceny jednostkowe)
6. Wyślij — klient zobaczy pogrupowaną wycenę z podsumami sekcji; podpisany PDF wygląda dokładnie tak samo

Katalog ma zakładki Usługi (Twoje roboty z cenami) i Produkty (Twoje pozycje towarowe, np. farby, płytki, drzwi — ze zdjęciem). Ceny rynkowe dla Polski są na komputerze w prawej kolumnie „Katalog rynkowy”, a na telefonie w trzeciej zakładce „Rynek”; pozycję dodasz do siebie przyciskiem „Dodaj do moich”. Pozycja rynkowa, którą już masz, ma napis „Masz · pokaż” — klik przewija do Twojej pozycji i ją podświetla. Gdy szukasz, zobaczysz też swoje odpowiedniki znalezionych pozycji rynkowych; gdy pozycję rynkową znaleźliśmy po innym słowie (np. „kafelki”), Twoja ma dopisek „znaleziono po: kafelki”. Klik w pozycję otwiera edycję. Usuwasz na telefonie przez „⋯” obok ceny → „Usuń”, a na komputerze ikoną kosza. Majsta zawsze pyta, a oferty, które już masz, zachowają swoją cenę. W edycji pozycji oznaczysz jej rodzaj: Robocizna, Materiał albo Sprzęt — to samo pojęcie, którym operuje kreator oferty. Rodzaj jest dobrowolny: pozycje nieoznaczone działają jak dotąd. W kreatorze oferty zaczynasz pisać — szukajka znajdzie pozycję nawet z literówką. Możesz też przeglądać cały katalog i dodawać własne pozycje. Nowe pozycje z wysłanych ofert dopisują się do cennika same (temat „Skąd w cenniku pozycje z moich ofert?”), a gotowy cennik zbudujesz przyciskiem „Uzupełnij cennik” (temat „Jak szybko zbudować swój cennik?”).

W Katalogu kliknij „Zbuduj cennik w 3 minuty” (gdy cennik jest pusty) albo „Uzupełnij cennik” (na telefonie w menu „⋯”). Zaznaczasz, co robisz, i przy kilku typowych pozycjach podajesz cenę, którą znasz — albo klikasz „Nie wiem” lub „Pomiń, użyj cen rynkowych”. Z Twoich cen liczymy poziom cen, czyli o ile Twoje stawki różnią się od średniej rynkowej, i na tym poziomie proponujemy resztę pozycji. Pozycje, które już masz w cenniku (także usunięte), na listę nie wracają. Na końcu przeglądasz listę: odznaczasz, czego nie robisz, poprawiasz ceny i zapisujesz całość przyciskiem „Zapisz N pozycji”. Przełącznik „Do sprawdzenia” zostawia na liście tylko ceny spoza widełek rynku, a „Jak liczymy ceny” pokazuje, z czego wyszła cena. Po zapisie komunikat ma przycisk „Cofnij”. Swój poziom widzisz na karcie „Twój poziom cen” nad listą. „Zmień” pokazuje, z których Twoich cen liczy się poziom, a „Popraw cenę” zabiera do tej pozycji w Katalogu i otwiera edycję ceny. Rodzaj robót, w którym Twoje ceny odbiegają od średniej rynkowej o 20% albo więcej, ma na karcie przycisk „sprawdź”. W kreatorze oferty poziom ustawisz w oknie „Przeglądaj katalog” („Ustaw swój poziom cen” albo „Zmień”): nowe pozycje z katalogu rynkowego dostają wtedy cenę „Na Twoim poziomie”, a pozycji już wpisanych do oferty nie zmieniamy.

1. Otwórz „Więcej” → „Katalog usług”
2. Kliknij „Zbuduj cennik w 3 minuty” albo „Uzupełnij cennik” (na telefonie w menu „⋯”)
3. Zaznacz rodzaje robót i kliknij „Dalej”
4. Podaj ceny, które znasz (albo „Nie wiem”), i kliknij „Dalej”
5. Przejrzyj listę, popraw ceny oznaczone „sprawdź” i kliknij „Zapisz N pozycji”
6. Poziom poprawisz później: karta „Twój poziom cen” → „Zmień” → „Popraw cenę”

Gdy oferta wychodzi do klienta — mailem albo linkiem, albo gdy oznaczysz ją jako podpisaną na papierze — pozycje, których nie masz jeszcze w cenniku, trafiają do niego z ceną z tej oferty. Zaraz potem widzisz komunikat „Dodano N … do cennika” z przyciskiem „Cofnij” (przez 10 sekund); cofnięte pozycje nie wrócą z kolejnych ofert. Szkic i ponowna wysyłka tej samej oferty cennika nie zmieniają. W Katalogu pozycja dopisana z oferty ma dopisek „z oferty OF/…” — klik otwiera tę ofertę. Przełącznik „Dopisane z ofert (N)” zostawia na liście tylko takie pozycje, a „Cofnij dopisane (N)” cofa te z nich, które widzisz na liście — po potwierdzeniu, „Wróć” rezygnuje. Pozycje dodane ręcznie i przez „Uzupełnij cennik” zostają. Jeśli w ofercie podasz inną cenę pozycji, którą masz już w cenniku, cennik jej nie zmienia: nad listą pojawia się „… do przejrzenia”. Po „Przejrzyj” widzisz, w których ofertach padła inna cena, i przy każdej pozycji wybierasz „Zostaw …” albo „Zmień na …”.

Produkt (np. drzwi, płytki, farbę) dodasz w Katalogu w zakładce „Produkty” albo prosto w kreatorze oferty: w sekcji przejdź na zakładkę „Materiał” i wpisz nazwę w wierszu dodawania. Enter wstawia podświetloną podpowiedź; nowy produkt dodasz, wybierając na dole listy „Dodaj … jako własną pozycję” (albo skrótem Shift+Enter) — typ produktu przypisze się sam z zakładki. W kreatorze oferty zdjęcie dodasz ikonką obrazka przy pozycji, a klik w miniaturę pozwala je zmienić albo usunąć; zmiana przy pozycji z Twojego katalogu zapisze się też w katalogu. W Katalogu otwórz pozycję i użyj pola „Zdjęcie”: „Dodaj zdjęcie”, „Zmień zdjęcie” albo „Usuń zdjęcie”. Zdjęcie pokaże się na PDF oferty (miniatura przy pozycji), na stronie podpisu i w panelu klienta. Podmiana zdjęcia w katalogu nie zmienia już wysłanych ofert.

1. Otwórz „Więcej” → Katalog usług → zakładka „Produkty” → „Dodaj produkt”
2. Uzupełnij nazwę, jednostkę i cenę, dograj zdjęcie (klik w pozycję otwiera edycję → „Dodaj zdjęcie”)
3. W tym samym miejscu jest pole „Zał. 15”: „Tak”, jeśli pozycja jest w załączniku nr 15 do ustawy o VAT, „Nie”, jeśli nie jest; ponowny klik zdejmuje wybór
4. W kreatorze oferty znajdziesz produkt w „Twoje pozycje” — miniatura potwierdza, że to ta pozycja
5. Własną pozycję dodasz też prosto w kreatorze: zakładka „Materiał” → wpisz nazwę w wierszu dodawania → na dole listy „Dodaj … jako własną pozycję” (albo Shift+Enter); zdjęcie dodasz ikonką obrazka przy pozycji
6. Zdjęcie zobaczysz na PDF oferty i na stronie podpisu klienta

Z katalogu cen rynkowych dla Polski, który aktualizujemy. Przy pozycji widzisz „rynkowo od–do” ze średnią („śr.”), pasek z kropką Twojej ceny i ocenę: „Poniżej rynku”, „W widełkach” albo „Powyżej rynku”. Przy części pozycji widać też, kiedy ceny były sprawdzane. To punkt odniesienia — swoją cenę ustawiasz sam.

Dwa sposoby. Przy pozycji: w polu „Cena netto” zostaje cena, którą wpisałeś, a obok wpisujesz procent — Majsta obniża wartość całej pozycji, nie cenę jednostkową. Zmienisz cenę przy aktywnym rabacie — procent zostaje, wartość liczy się od nowej ceny. Klient widzi przy pozycji wartość przed rabatem, procent i kwotę rabatu — w PDF, na stronie podpisu i w panelu, wszędzie tam, gdzie pokazujesz wartości pozycji. Gdy wartości pozycji są ukryte, ale pokazujesz ceny jednostkowe, informacja o rabacie zostaje przy cenie. Na całość oferty: w kroku Warunki rozwijasz „Rabat na całą ofertę (opcjonalny)” i wybierasz „Procent”, „Kwota” (kwota rabatu netto) albo „Cena końcowa” — przy cenie końcowej wpisujesz kwotę brutto, jaką klient ma zapłacić, a Majsta dobiera rabat. Gdy tej kwoty nie da się trafić co do grosza, obok pola pojawia się najbliższa osiągalna kwota. Ten rabat wchodzi do oferty osobną pozycją „Rabat 10%” (przy kwocie i cenie końcowej po prostu „Rabat”) i liczy się od cen już po rabatach pozycji, więc oba rabaty się nie dublują. Na fakturze z oferty oba rabaty są już w kwotach: pozycja idzie ceną po rabacie, a rabat na całość pomniejsza wartość faktury — bez osobnej rubryki opustu. Wyjątek to faktura zaliczkowa i rozliczająca ją końcowa: tam pozycja „Rabat 10%” stoi z minusem, tak jak na ofercie. Co innego rabat, który dodajesz dopiero przy wystawianiu faktury — „Rabat (opcjonalnie)” w kreatorze z projektu albo „Rabat na całą fakturę (opcjonalny)” i „Rabat %” przy pozycji w kreatorze faktur: taki rabat drukuje się jako cena przed rabatem i kwota opustu, bo tego wymaga plik wysyłany do KSeF.

Na oględzinach mówisz do telefonu, co jest do zrobienia — pokój po pokoju, z liczbami, jeśli je znasz („skuć płytki, jakieś dwadzieścia metrów”). Majsta robi z tego szkic: dopasowuje prace do Twojego cennika albo do katalogu rynkowego, a przy każdej pozycji pokazuje, skąd wziął cenę i ilość — z Twojego cennika, z rynku albo z cytatu z nagrania. Czego nie da się ustalić, zostaje puste do uzupełnienia, nigdy „z głowy”. Dostajesz też listę prac, które zwykle idą w parze, a nie padły w nagraniu, i pytania do dopytania klienta. Nagrywaj tylko siebie i nie podawaj nazwiska klienta. Majsta nie zapisuje nagrania ani transkryptu — po zrobieniu szkicu znikają z apki; do zrobienia szkicu nagranie trafia do dostawcy AI (Google), który nie uczy na nim modeli i może je przechowywać do 55 dni wyłącznie do wykrywania nadużyć (szczegóły w Polityce prywatności). Nie mów w nagraniu o zdrowiu domowników ani innych danych wrażliwych. To szkic AI: przejrzyj każdą pozycję, zanim wyślesz ofertę. Liczba szkiców w miesiącu jest ograniczona i odnawia się 1. dnia miesiąca; gdy limit jest niewielki, przy przycisku widzisz, ile zostało. Za pierwszym razem funkcję włącza właściciel firmy — w oknie, które pokaże się po kliknięciu, albo w Ustawieniach → Funkcje AI.

1. Oferty → „Nowa oferta” → krok Pozycje → „Nagraj szkic oferty”
2. Za pierwszym razem: przeczytaj, co się dzieje z nagraniem, i kliknij „Włączam” (tylko właściciel firmy)
3. „Zacznij nagrywać (do 3 min)”, a po wszystkim „Zatrzymaj i zrób szkic”
4. Odhacz pozycje, których nie chcesz, i kliknij „Wstaw do oferty” — ceny i ilości poprawiasz jak przy każdej pozycji

Tak. Gdy w nowej ofercie dodasz pierwszą pozycję, Majsta zapisuje ofertę jako szkic — bez klikania. Od tej chwili każda zmiana zapisuje się sama po chwili, a w nagłówku kreatora, obok tytułu (na telefonie tuż pod paskiem u góry), widzisz, co się dzieje: „Zapisuję…”, potem „Zapisano” z numerem oferty i liczbą pozycji. Możesz przełączyć się na inną aplikację, odebrać telefon albo zamknąć kartę — szkic znajdziesz w Ofertach pod filtrem „Szkice”. Ostatnia zmiana dopisuje się też przy wyjściu, ale pewność masz dopiero przy „Zapisano”, więc przy słabym zasięgu poczekaj na ten napis, zanim wyjdziesz. Gdy widzisz „Nie zapisano”, kliknij „Ponów” albo sprawdź internet; „Nie zapisano — popraw dane” znaczy, że któreś pole trzeba uzupełnić (np. sekcja bez nazwy). Autozapis nie wysyła oferty klientowi i nie zakłada klienta — nowego klienta z „Szybkiego dodania” zapisuje dopiero „Zapisz szkic”, wysyłka albo „Podpis na papierze”. Szkic to zwykła oferta z numerem: jeśli go nie potrzebujesz, otwórz go w Ofertach, kliknij kosz („Usuń”) i potwierdź „Usuń ofertę”. Na komputerze „Usuń” masz też przy ofercie na liście.

1. Oferty → „Nowa oferta” → dodaj pierwszą pozycję
2. W nagłówku kreatora (na telefonie pod paskiem u góry): „Zapisuję…” → „Zapisano” z numerem oferty
3. Powrót do szkicu: Oferty → filtr „Szkice” → „Dokończ ofertę” (na komputerze: kliknij ofertę, potem „Dokończ ofertę”)

Przy każdej pozycji oferty możesz rozpisać, ile Cię kosztuje jednostka: minuty robocizny i stawka za godzinę, materiał, sprzęt i inne koszty. Majsta liczy z tego koszt jednostki, a po wpisaniu narzutu — cenę sugerowaną. „Użyj tej ceny” wstawia ją jako cenę pozycji. Pod pozycją widzisz, jaka zostaje marża przy cenie, którą faktycznie wpisałeś, a w pasku sum — koszt, narzut i marżę całej oferty (albo tych pozycji, które mają kalkulację). Rabat obniża marżę. Narzut liczymy od kosztu, marżę od ceny: koszt 100 zł z narzutem 25% daje cenę 125 zł, a marża przy tej cenie to 20%. Kalkulację widzisz tylko Ty — nie trafia do oferty, PDF ani na fakturę. Stawkę i narzut, od których startuje każda nowa kalkulacja, ustawiasz raz w Ustawieniach firmy, a kalkulację pozycji z własnego cennika zapisujesz w Katalogu.

1. Oferty → „Nowa oferta” → krok Pozycje → przy pozycji ⋯ → „Kalkulacja (koszt i narzut)”
2. Wpisz koszty jednostki i narzut, a potem kliknij „Użyj tej ceny”
3. Domyślna stawka i narzut: Ustawienia → Firma → „Kalkulacja nowych pozycji”

Ilość pozycji możesz rozpisać na wiersze obmiaru: każdy wiersz to opis (np. pomieszczenie) i formuła, na przykład „2,5 × 4 − 1,2”. Majsta liczy wynik każdego wiersza, a ilość pozycji jest sumą wierszy. Formuła przyjmuje liczby z przecinkiem, dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie i nawiasy — jeśli czegoś nie da się policzyć, wpisujesz wynik ręcznie. Kiedy zmienisz ilość pozycji ręcznie, wiersze znikają — nie opisują już tej liczby. Stronę „Obmiar” z wierszami klient dostaje w ofercie i na stronie podpisu, jeśli włączysz ją w kroku Podgląd i ilości są widoczne. Po wysłaniu oferty wiersze są zamrożone jak reszta treści.

1. Oferty → „Nowa oferta” → krok Pozycje → przy pozycji ⋯ → „Obmiar pozycji (wiersze)”
2. Dodaj wiersze z formułami — ilość pozycji ustawi się na ich sumę
3. Krok Podgląd → „Strona »Obmiar« w ofercie” — włącz, żeby klient zobaczył wiersze
4. Ustawienie startowe dla nowych ofert: Ustawienia → Firma → „Strona »Obmiar« w ofertach”

Tak. To forma dokumentowa (art. 77² Kodeksu cywilnego): klient podpisuje na ekranie, potwierdza wymagane zgody, a Majsta zapisuje pełny ślad — kto, kiedy, z jakiego urządzenia — w niezmienialnym rejestrze zdarzeń. Podpisany PDF dostajecie obaj na maila.

Klient klika link, widzi ofertę w przeglądarce (bez konta i instalowania), przegląda pozycje, zaznacza zgody i podpisuje palcem albo myszką na ekranie. Podpisany PDF przychodzi mailem do Was obu, a Ty widzisz zmianę statusu od razu.

Wyślij link inaczej: SMS-em, na WhatsAppie albo pokaż kod QR prosto z telefonu. Klient otwiera ofertę w przeglądarce — bez konta i bez instalowania czegokolwiek.

Gdy ktoś otworzy link do oferty, jej status zmienia się z „Wysłana” na „Otwarta”, a obok widzisz datę i godzinę pierwszego otwarcia — na liście ofert, na karcie oferty i na Pulpicie. Oferty otwarte, zanim Majsta zaczął zapisywać godzinę, mają sam status — godzina pojawi się po następnej wysyłce i otwarciu. Świeże otwarcie pokazuje się też w dzwonku. Twoje własne kliknięcie w link, gdy jesteś zalogowany, się nie liczy. Status nie przychodzi na żywo — żeby zobaczyć świeże otwarcie, wróć na listę albo kartę oferty z innego ekranu. Majsta widzi otwarcie linku, a nie to, kto go otworzył — link mógł trafić też do kogoś innego. Po ponownym wysłaniu oferty liczenie zaczyna się od nowa.

Wysłanej oferty nie poprawisz — klient dostał już tę wersję. Zduplikuj ją, popraw szkic i wyślij jako nową. Przy duplikowaniu wysłanej oferty wybierasz „Nowa wersja” albo „Kopia”. Nowa wersja zastępuje poprzednią dopiero przy wysyłce: poprzednia dostaje status „Zastąpiona”, klient dostaje nowy link, a stary przestaje działać. Jeśli klient zdążył podpisać poprzednią, nowej wersji nie wyślesz — podpisana oferta zostaje. Kopia to osobna oferta, np. dla innego klienta. Wysłaną wersję pobierzesz z karty oferty, w sekcji „Audit log” przy wpisie o wysyłce. Po podpisie oferta zostaje nietknięta (to Twój utrwalony zapis). Nowe ustalenia w trakcie roboty dorzucasz jako prace dodatkowe w projekcie — klient akceptuje je osobno.

W aplikacji otwórz Ustawienia → Pomoc, znajdź ten temat i kliknij „Zabierz mnie tam”. Tworzysz próbną ofertę i przechodzisz cały proces oczami klienta — od linku po podpisany PDF. Możesz też kliknąć „Przećwicz podpis na papierze”: drukujesz kartkę, oznaczasz podpis i dostajesz projekt próbny — tak jak przy kliencie, który podpisuje długopisem. Próbną ofertę potem kasujesz jednym kliknięciem.

W projekcie, w zakładce „Dokumenty”, kliknij „Wystaw ofertę” — kreator otworzy się z podpiętym projektem. Po podpisie oferta zepnie się z tym projektem (kwoty i ustalenia w jednym miejscu), zamiast tworzyć nowy.

Tak. Piszesz po polsku, a przy wysyłce AI przetłumaczy dokument na język klienta (np. niemiecki, angielski, niderlandzki). Ty zawsze widzisz i zatwierdzasz treść przed wysłaniem.

Dwie drogi: z podpisanej oferty (tworzy się sam) albo ręcznie — „Nowy projekt”, gdy robota nie zaczyna się od oferty. W projekcie prowadzisz budowę: raporty, koszty, listę zakupów, prace dodatkowe, protokół odbioru i fakturę. Jedno miejsce zamiast teczki i trzech notesów.

1. W projekcie, w zakładce „Podgląd”, wybierz „Dodaj notatkę” albo „Edytuj notatkę”, żeby zapisać adres, kod do domofonu lub uwagi z budowy.

Projekt ma pięć zakładek. Podgląd: termin, notatki, dziennik prac, wiadomości od klienta i oś czasu. Etapy: zadania i etapy robót. Dokumenty: oferta, faktury, prace dodatkowe, protokoły odbioru, raporty i dostęp klienta do panelu. Zdjęcia: fotodokumentacja. Pieniądze: wartość projektu, koszty, pozycje z oferty i listy zakupów. Nad zakładkami masz adres klienta z przyciskami „Nawiguj” i „Zadzwoń” (gdy adres albo telefon są w karcie klienta), cztery szybkie akcje: Zdjęcie, Zadanie, Paragon i Postęp, oraz postęp z przyciskami − i +.

Dziennik prac to Twoje notatki z budowy: co zrobione, co przeszkodziło, zdjęcia. Nie jest dziennikiem budowy, o którym mowa w art. 45 Prawa budowlanego, i go nie zastępuje. Jeśli roboty wymagają kierownika budowy, potrzebny jest osobny dziennik budowy — papierowy albo w systemie EDB — a za jego prowadzenie odpowiada kierownik budowy. Wpisy robione na bieżąco, z datą i zdjęciami, pomagają odtworzyć przebieg prac, gdy klient zapyta o termin albo dojdzie do sporu. Same niczego nie przesądzają: prowadzisz je i poprawiasz Ty, a w sporze ocenia się je razem z innymi dowodami. Wpis ukryty przed klientem nie jest tajemnicą — sąd może zażądać jego okazania. Rób zdjęcia samej roboty, bez ludzi, dokumentów i leków. Majsta usuwa ze zdjęć lokalizację i dane aparatu. Wpis z włączonym „Pokaż klientowi” klient zobaczy w swoim panelu, gdy projekt ma ofertę. Z wpisów tygodnia złożysz raport dla klienta. „Pobierz PDF” daje dziennik z wybranego okresu, także z wpisami ukrytymi przed klientem.

1. Otwórz projekt, zakładka „Podgląd” → „Dziennik prac” → „Cały dziennik”
2. „Dodaj dzień”: zdjęcia, „Co dziś zrobione?”, przeszkoda i liczba osób na budowie
3. „Pokaż klientowi” udostępnia wpis w panelu klienta
4. „Pobierz PDF” → wybierz okres: tydzień, miesiąc, cały projekt albo własne daty

Tak — Projekty → „Nowy projekt”. Wpisujesz nazwę, klienta (opcjonalnie — przypiszesz go też później, z poziomu projektu) i planowany budżet. Ofertę możesz wystawić później prosto z projektu, a możesz też prowadzić robotę całkiem bez niej.

W nagłówku projektu, obok „Klient:”, kliknij „Przypisz klienta” — a gdy klient już jest, ołówek przy jego nazwie. Wybierasz z kartoteki (szukajka po imieniu, mieście i telefonie) albo dodajesz nowego przyciskiem „+ Nowy klient” bez wychodzenia z projektu. Wystawione już faktury i podpisane protokoły zostają bez zmian. Jeśli projekt ma ofertę z klientem (podpisaną albo w toku), zamiast ołówka zobaczysz kłódkę: klient pochodzi z oferty i to ona rozstrzyga, kto dostaje raporty i panel klienta. Projekt z ofertą bez klienta pozwala klienta przypisać, ale już nie podmienić. Klienta możesz też przypiąć od strony oferty („Przypnij klienta” na jej karcie) — projekt bez klienta dostanie go wtedy sam.

1. Otwórz projekt → nagłówek, linia „Klient:”
2. Kliknij „Przypisz klienta” (albo ołówek przy nazwie klienta)
3. Wybierz z listy albo kliknij „+ Nowy klient”
4. Odpiąć klienta możesz z tego samego okna — „Odepnij klienta” na dole

Postęp na górze projektu ustawiasz sam suwakiem albo przyciskami − i + (co 5%) — to Twoja ocena zaawansowania całej roboty i to ją widzi klient w swoim panelu. Obok widzisz, ile zadań jest zrobionych, a checklista w zakładce „Etapy” ma osobny pasek — zadania celowo nie ruszają głównego postępu, bo 1 z 5 zadań to nie zawsze 20% roboty.

W projekcie → zakładka „Etapy” (albo szybka akcja „Zadanie” nad zakładkami). Dodajesz pozycje checklisty, opcjonalnie z terminem — najbliższy termin widzisz w zakładce „Podgląd”, żeby nic nie umknęło. Odhaczasz w trakcie roboty; zadania mają własny pasek postępu. Zadania możesz grupować w etapy robót — patrz pytanie o etapy i oś czasu.

W projekcie → zakładka „Etapy” → „Dodaj etap”. Etap to grupa zadań (np. instalacje, tynki, malowanie) z opcjonalnym zakresem dat od–do. Etapy z datami rysują się na osi czasu nad listą zadań i pojawiają w kalendarzu. Usunięcie etapu nie kasuje zadań — wracają do sekcji Pozostałe.

1. Otwórz projekt → zakładka „Etapy”
2. Kliknij „Dodaj etap” — nazwa i opcjonalnie daty od–do
3. Albo od razu z szablonu: „Z szablonu” obok „Dodaj etap” — gotowe zestawy (łazienka, kuchnia…) i Twoje własne
4. Dopisuj zadania przyciskiem „+ Dodaj zadanie” w sekcji etapu (albo z górnego pola z wyborem etapu)
5. Etapy z datami widzisz na osi czasu i w kalendarzu

Gotowe zestawy od Majsty pozwalają szybko rozpisać typową robotę, a własne zapisujesz z już ułożonego projektu. Wstawienie zawsze dokłada wybrane etapy i zadania — niczego z obecnej rozpiski nie kasuje. Daty ustawiasz później pod konkretny projekt.

1. Otwórz projekt → zakładka „Etapy” → „Z szablonu”
2. Odznacz zbędne etapy lub zadania i wstaw wybrane pozycje
3. Własny zestaw zapiszesz przez „Zapisz obecne etapy jako szablon” na dole listy

Kalendarz zbiera terminy z całej aplikacji sam — nic nie przepisujesz: zadania i etapy projektów, terminy zakończenia projektów, terminy płatności niezapłaconych faktur, daty ważności wysłanych ofert i wyjazdy z modułu Praca za granicą. Rzeczy po terminie świecą na czerwono. Możesz też dodać własny wpis: pomiar u klienta, spotkanie, dostawę materiałów — z projektem albo bez. Zadania, etapy i terminy projektów zarchiwizowanych nie pojawiają się w kalendarzu. Są tu też terminy kontaktu z klientami zaplanowane na karcie klienta.

1. Otwórz „Więcej” → Kalendarz (na komputerze w menu bocznym, na telefonie w dolnym pasku)
2. Przełączaj widok Miesiąc / Agenda; klik w dzień pokazuje szczegóły
3. W bieżącym miesiącu Agenda zawsze pokazuje dzisiejszy dzień, także gdy nie ma na dziś wpisów
4. „Dodaj wpis” — tytuł, data, opcjonalnie godziny, projekt i klient
5. Klik w zdarzenie prowadzi do projektu, faktury, oferty albo karty klienta

Podpisany protokół = klient potwierdził czarno na białym, że robota odebrana (z usterkami albo bez). Macie to na papierze, nie po pamięci — obie strony wiedzą, co przyjęte, wraz ze śladem zdarzeń.

W projekcie → zakładka „Dokumenty” → Protokoły odbioru → „Protokół końcowy”. Gdy postęp projektu z podpisanej oferty dojdzie do 100 %, Majsta sam podpowie „Protokół odbioru” pod nagłówkiem projektu. Spisujesz stan robót (z usterkami albo bez), wysyłasz klientowi do podpisu — podpisuje na ekranie jak ofertę. Podpisany PDF ląduje u Was obu na mailu i w dokumentach projektu.

1. Otwórz projekt → zakładka „Dokumenty” → Protokoły odbioru → „Protokół końcowy” (w projekcie z podpisanej oferty przy 100 % postępu możesz też kliknąć „Protokół odbioru” w podpowiedzi pod nagłówkiem)
2. Uzupełnij protokół — co odebrane, ewentualne uwagi/usterki
3. Kliknij „Wyślij klientowi do podpisu” — klient podpisuje na swoim telefonie
4. Podpisany PDF masz w projekcie (zakładka „Dokumenty”) i na mailu

W projekcie z oferty kliknij „Dopłata? Dodaj pracę dodatkową” pod nagłówkiem (albo w zakładce „Dokumenty”, w karcie Prace dodatkowe: „Zarządzaj pracami dodatkowymi” → „Nowa praca”) i wpisz pozycje z cenami. Każda praca dostaje stały numer (PD-1, PD-2…), widoczny u klienta, w mailu i na fakturze. Gdy klient przyjął już ofertę projektu i ma do niej link, a praca nie ma zdjęć zakresu, „Wyślij klientowi” wysyła ją do jego panelu, a link lub kod QR możesz przekazać osobno. Mail do klienta ma w załączniku PDF każdej pracy z pouczeniem o odstąpieniu od umowy — jeśli części PDF zabraknie, zobaczysz ostrzeżenie. Przed przyjęciem oferty, bez oferty albo przy pracy ze zdjęciami „Wyślij klientowi” przygotowuje kartkę z Majsty — pobierasz ją i wręczasz klientowi. Gdy panel jest dostępny, a wolisz papier, kartkę zamiast panelu daje „Wręcz kartkę” w menu ⋯ przy szkicu pracy. Gdy klient akceptuje przy Tobie na budowie, a nie ma e-maila albo woli papier, wręcz mu kartkę przed akceptacją. Wysłana praca bez decyzji klienta jest nieuzgodniona — brak odpowiedzi nie oznacza zgody. Przed decyzją klient widzi pouczenie o odstąpieniu od umowy, a klient prywatny sam zaznacza, czy prosi o rozpoczęcie prac przed upływem 14 dni. Klient w panelu potwierdza obowiązek zapłaty i klika „Akceptuję — zamówienie z obowiązkiem zapłaty” albo „Odrzucam” przy każdej pracy (klient prywatny wybiera też, czy potwierdzenie dostanie e-mailem, czy na papierze) — decyzja z datą trafia do historii projektu. Po akceptacji w panelu klient dostaje mailem PDF potwierdzenia i może ponowić wysyłkę z panelu. Poza panelem oznaczasz zatwierdzoną kartkę z datą albo zgodę ustną. Wysłanej pracy nie zmienisz; usunąć możesz tylko szkic. Wysłaną pracę możesz wycofać — zostaje wtedy w historii projektu. Żadnego „a kto to zamawiał” przy rozliczeniu. Do pracy możesz dodać do 5 zdjęć zakresu; po wysyłce zostają zamrożone, a praca ze zdjęciami trafia do klienta na kartce. Wpisane wydłużenie terminu o N dni przesuwa termin projektu przy akceptacji klienta, jeśli projekt ma ustawiony termin. Zgoda ustna jest słabszym dowodem niż zatwierdzona kartka, a u klienta prywatnego także ryzykiem: dopóki nie dostanie pouczenia o odstąpieniu na papierze, może odstąpić nawet przez ponad rok i nie zapłacić za wykonaną pracę — wręcz mu kartkę albo wyślij pracę do panelu.

1. W projekcie z oferty kliknij „Dopłata? Dodaj pracę dodatkową” pod nagłówkiem — albo w zakładce „Dokumenty”, w karcie Prace dodatkowe: „Zarządzaj pracami dodatkowymi” → „Nowa praca”
2. Wpisz pozycje, a jeśli praca przesunie termin projektu — w tym samym oknie także „Wydłużenie terminu (dni)”
3. Chcesz dodać zdjęcia zakresu? Zapisz pracę przyciskiem „Szkic”, a potem przy szkicu użyj „Zdjęcia zakresu” → „Dodaj zdjęcie” (do 5 zdjęć); po wysyłce nie zmienisz zdjęć
4. Gdy treść i zdjęcia są gotowe, kliknij „Wyślij klientowi”
5. Przy wysyłce do panelu przekaż klientowi e-mail, link lub kod QR; gdy e-mail nie wyszedł albo wyszedł bez PDF części prac, kliknij „Wyślij e-mail ponownie”
6. Bez przyjętej oferty albo przy pracy ze zdjęciami kliknij „Wyślij klientowi”, pobierz kartkę z Majsty i wręcz ją klientowi; gdy panel jest dostępny, a wolisz papier, otwórz menu ⋯ przy szkicu pracy i wybierz „Wręcz kartkę”
7. Poza panelem oznacz zatwierdzoną kartkę z datą albo zgodę ustną
8. Jeśli wysłana propozycja przestała obowiązywać, kliknij „Wycofaj” — zostanie w historii

Zdjęcia + krótki opis: co zrobione, co w planie. Klient widzi postęp w swoim panelu (mniej telefonów „co tam słychać”), a Ty masz uporządkowany, datowany zapis postępu — łatwo wrócić i pokazać, co i kiedy było zrobione. AI podpowie szkic opisu — Ty tylko zatwierdzasz.

W projekcie, w zakładce „Zdjęcia” (Fotodokumentacja), oznaczasz pary „przed” i „po” — klient w swoim panelu ma zakładkę Przed/po z suwakiem porównania. Najlepsze pary możesz potem wciągnąć na wizytówkę firmy jako metamorfozy.

W projekcie → zakładka „Pieniądze” → Do kupienia. Spisujesz materiały (co, ile, gdzie kupić), odhaczasz kupione. Listę możesz udostępnić linkiem — np. klientowi albo komuś, kto jedzie do hurtowni — bez logowania.

W projekcie, w zakładce „Pieniądze”, masz kartę budżetu: plan (z oferty albo wpisany ręcznie) kontra realne wydatki. Jak koszty podchodzą pod plan — zobaczysz ostrzeżenie, zanim robota zje marżę.

Klient ma swój panel w przeglądarce, bez zakładania konta. Widzi w nim postęp roboty, raporty ze zdjęciami, prace dodatkowe do akceptacji, faktury, pisma, porównania przed i po, czat z Tobą i protokół odbioru. Widzi tylko swój projekt, a panel powstaje po podpisaniu oferty. Jak to wygląda u Twojego klienta, sprawdzisz w projekcie ikoną oka „Oczami klienta” obok nazwy klienta.

1. W projekcie kliknij ikonę oka „Oczami klienta” obok nazwy klienta. Zobaczysz panel tego projektu tak, jak widzi go klient. Gdy projekt nie ma jeszcze podpisanej oferty, zobaczysz przykład.
2. Po podpisaniu oferty w zakładce „Dokumenty” jest karta „Panel klienta”: „Zobacz oczami klienta” otwiera podgląd, „Udostępnij” daje link dla klienta, a „Resetuj dostęp” odcina wszystkie urządzenia, gdy link trafił do niepowołanej osoby.
3. Nie masz jeszcze projektu? W Projektach kliknij „Zobacz panel klienta”, a otworzysz przykładowy panel z nazwą Twojej firmy.

Otwórz przykładowy panel Anny Kowalskiej z nazwą, logo i kolorem Twojej firmy. Obok każdej zakładki zobaczysz, co robi klient i gdzie Ty przygotowujesz te dane. Możesz przećwiczyć decyzję o pracy dodatkowej, wiadomość i podpis protokołu. Przykład nie zapisuje tych działań. Przycisk „Pokaż klientowi” chowa objaśnienia na czas spotkania.

Klient wchodzi do panelu linkiem z e-maila albo takim, który mu przekażesz (SMS, WhatsApp, kod QR). Na nowym urządzeniu potwierdza wejście kodem albo linkiem z e-maila: klika „Wyślij kod na e-mail” i wpisuje 4-cyfrowy kod albo klika „Otwórz panel” w tym e-mailu. Potem Majsta pamięta to urządzenie przez 60 dni. Jak klient utknął: niech sprawdzi spam i wpisze kod z NAJNOWSZEGO e-maila — kod i link są ważne 10 minut, potem niech wyśle sobie nowy kod. Kod idzie na e-mail klienta przypiętego do oferty: gdy oferta nie ma klienta, przypnij go na jej karcie („Przypnij klienta”), a gdy klient nie ma e-maila, dopisz adres w Klientach. Link do panelu wyślesz mu ponownie z projektu: zakładka „Dokumenty”, karta Panel klienta, przycisk „Udostępnij”.

Klient pisze ze swojego panelu, Ty odpowiadasz w Wiadomościach: znajdziesz je pod „Więcej”, a nowe pokazuje też dzwoneczek na górze ekranów głównych. W projekcie rozmowa czeka w zakładce „Podgląd” → „Wiadomości od klienta”: rozwiń ją, żeby przeczytać i odpisać. O nowej wiadomości klienta dostaniesz też maila — nic nie przepadnie, nawet jak nie siedzisz w apce.

W projekcie kliknij „Zakończ projekt” (podpowiemy, gdy postęp dobije do 100%) — klient widzi wtedy w panelu, że prace zakończone. Zakończony projekt możesz dodatkowo schować do archiwum: menu ⋯ → „Archiwizuj projekt”. Dokumenty, faktury i zdjęcia zostają na swoim miejscu.

Zarchiwizowane projekty znajdziesz na liście projektów w widoku „Archiwum”. Nic nie ginie — projekt wraca na listy jednym kliknięciem, a jego faktury, protokoły i zdjęcia cały czas są dostępne.

1. Wejdź w Projekty
2. Kliknij „Archiwum” nad listą
3. Otwórz projekt i wybierz ⋯ → „Przywróć z archiwum”, jeśli ma wrócić

Faktury → „Nowa faktura” albo prosto z projektu (wtedy dane i kwoty podciągną się same). Wybierasz zakres (całość, etap, zaliczka), sprawdzasz pozycje i gotowe — PDF do klienta i wysyłka do KSeF jednym kliknięciem. Do wystawienia faktury potrzebujesz NIP-u i pełnego adresu firmy (Ustawienia → Firma) — jeśli czegoś brakuje, Majsta pokaże, co i gdzie uzupełnić.

1. Po podpisie oferty kliknij w projekcie „Wystaw fakturę zaliczkową” albo „Wystaw fakturę” (w podpowiedzi pod nagłówkiem albo w zakładce „Dokumenty” → Faktury → „Wystaw”), albo Faktury → „Nowa faktura”
2. Wybierz klienta i zakres — pozycje z oferty/projektu wskoczą same, możesz edytować
3. Sprawdź stawkę VAT i termin płatności; pod pozycją jest przełącznik „zał. 15” dla robót z załącznika nr 15
4. Zapisz — potem „Wyślij do KSeF” i wysyłka do klienta

W projekcie → zakładka „Dokumenty” → Faktury → „Wystaw”. Kwoty i dane klienta idą z oferty i prac dodatkowych, stawka VAT dziedziczy się z oferty — mniej przepisywania, mniej pomyłek. Faktura zostaje podpięta pod projekt, więc rozliczenie roboty masz w jednym miejscu.

Krajowy System e-Faktur — rządowy system, przez który od 2026 przechodzą faktury między firmami. Majsta wysyła faktury prosto do KSeF jednym kliknięciem — bez logowania się do rządowej aplikacji i bez ręcznego XML-a. Gdy KSeF ma awarię albo Ministerstwo ogłosi jego niedostępność, prawo przewiduje tryby offline — faktura wystawiona w takim trybie jest ważna od razu, a do systemu trafia później, w ustawowym terminie.

Jednorazowo: po wystawieniu faktury kliknij „Połącz z KSeF” na jej karcie (albo Ustawienia → KSeF → „Połącz przez kreator”) — kreator przeprowadzi Cię krok po kroku przez wygenerowanie tokenu i sprawdzi połączenie od ręki. Potem przy każdej fakturze masz przycisk „Wyślij do KSeF” i status na bieżąco. Jak KSeF akurat nie odpowiada, wysyłka nie przechodzi — spróbuj za jakiś czas. Faktura jest ważna od chwili wystawienia, a na awarie systemu ustawa przewiduje tryby offline, w których dokument trafia do KSeF w późniejszym, ustawowym terminie.

1. Po wystawieniu faktury kliknij „Połącz z KSeF” na jej karcie (albo Ustawienia → KSeF → „Połącz przez kreator”)
2. Przejdź kreator — pokaże, skąd wziąć token w rządowej aplikacji i gdzie go wkleić
3. Kliknij „Połącz” — kreator od razu sprawdzi, czy połączenie działa
4. Wróć do faktur i kliknij „Wyślij do KSeF” — status i UPO zobaczysz przy fakturze

NIP firmy jest potrzebny już do wystawienia nowej faktury — w kreatorze faktury, z projektu i z proformy. Bez niego Majsta zatrzyma wystawianie i pokaże, gdzie go wpisać: Ustawienia → Firma. Wpisz NIP i kliknij „Pobierz dane z Białej Listy” — przycisk działa po wpisaniu poprawnego NIP-u, a gdy Biała Lista zna Twoją firmę, uzupełni też pusty adres. Na koniec kliknij „Zapisz zmiany”. Proformę wystawisz bez NIP-u (adres jest potrzebny), a korekty już wystawionej faktury ta blokada nie dotyczy. Gdy faktura nie chce się wysłać do KSeF, drugi częsty powód to brak albo nieważny token KSeF (Ustawienia → KSeF → „Sprawdź połączenie”). Oba ekrany powiedzą Ci wprost, czego brakuje.

Faktura musi zawierać pełną nazwę firmy: dla działalności co najmniej imię i nazwisko, a dla spółki pełną nazwę z formą prawną. Majsta porównuje nazwę z oficjalnym wpisem w Białej Liście po NIP i pokazuje miękkie ostrzeżenie, gdy nazwa wygląda na niepełną. KSeF przyjmie fakturę także z niepełną nazwą, dlatego ostrzegamy zawczasu. Ostrzeżenie nie blokuje wystawienia ani wysyłki — nazwę poprawisz w Ustawienia → Firma, a wtedy zniknie.

Urzędowe Poświadczenie Odbioru — dowód, że KSeF przyjął Twoją fakturę. Majsta pobiera UPO automatycznie; znajdziesz je przy fakturze (do pobrania jako XML). UPO pojawia się dopiero, gdy KSeF przyjmie fakturę — przy awarii systemu poczeka. Brak UPO nie znaczy, że faktura jest nieważna: ważna jest z chwilą wystawienia, a UPO to potwierdzenie rejestracji w KSeF.

Faktury przyjętej przez KSeF się nie usuwa ani nie edytuje. Poprawki robisz fakturą korygującą. Jak coś nie gra — pogadaj z księgową, zanim wystawisz korektę.

Na liście faktur otwórz fakturę → „Wystaw korektę”. Wskazujesz, co się zmienia (kwoty, pozycje), a Majsta policzy różnice i przygotuje korektę zgodną z KSeF — z automatycznym odwołaniem do oryginału. Korekta idzie do KSeF jak zwykła faktura.

W kreatorze faktury wybierasz typ: zaliczkowa (na OTRZYMANĄ wpłatę przed robotą) albo końcowa (rozlicza zaliczki przy oddaniu). Majsta pilnuje powiązania końcowej z zaliczkami i wysyła oba typy do KSeF w poprawnym formacie. Jeśli chcesz dopiero POPROSIĆ o wpłatę — wystaw proformę; fakturę zaliczkową wystawisz z niej po zaksięgowaniu pieniędzy.

Proforma to wezwanie do zapłaty PRZED fakturą — najczęściej o zaliczkę przed startem roboty. Nie jest fakturą: nie idzie do KSeF, nie liczy się do przychodów i ma własną numerację PF. Wysyłasz ją klientowi, a gdy wpłata dojdzie, oznaczasz proformę jako opłaconą i jednym kliknięciem wystawiasz z niej prawdziwą fakturę (zwykle zaliczkową) — ta idzie do KSeF normalnie. Ważne: proformy nie wystawia się PO otrzymaniu pieniędzy — wtedy od razu faktura. Proformę wystawisz także bez NIP-u firmy (adres jest potrzebny).

1. Faktury → „Nowa faktura” → przełącznik „Proforma” (albo w projekcie, w zakładce „Dokumenty”, przy transzy zaliczki)
2. Sprawdź pozycje i termin wpłaty, wyślij klientowi (PDF / link)
3. Po wpłacie oznacz proformę jako opłaconą
4. Kliknij „Wystaw fakturę” przy proformie — powstanie faktura zaliczkowa z datą wpłaty

Muszą zajść dwie rzeczy naraz: faktura na firmę przekracza 15 000 zł brutto, a na fakturze jest robota albo towar z załącznika nr 15 do ustawy o VAT. Majsta pilnuje tylko pierwszej — progu i tego, czy nabywcą jest firma z NIP-em. Powyżej progu dokłada adnotację MPP na PDF i w KSeF domyślnie. Nie ocenia, czy Twoja sprzedaż jest w załączniku 15: to kwalifikacja Twojej roboty, nie ustawienie programu. Za brak obowiązkowej adnotacji grozi kara, więc Majsta woli oznaczyć z nadmiarem. Powyżej progu możesz ją zdjąć jednym sposobem: oświadczając w kreatorze, że ta faktura nie obejmuje towarów ani usług z załącznika nr 15 — odpowiadasz wtedy za tę ocenę Ty, nie program. Poniżej progu adnotację włączysz sam, dobrowolnie. Gdy Twoja sprzedaż do załącznika 15 nie należy, adnotacja jest nadmiarowa — klient wpłaci VAT na Twój rachunek VAT, a faktura nie dostanie kodu QR do zapłaty. Przy wątpliwości zapytaj księgową. To osobna rzecz niż znacznik „zał. 15” przy pojedynczej pozycji: adnotację MPP liczy Majsta z progu, a znacznik przy pozycji zaznaczasz sam — patrz „Do czego służy znacznik zał. 15 przy pozycji?”.

To Twoje oświadczenie, że dana robota albo dany materiał jest wymieniony w załączniku nr 15 do ustawy o VAT. Zaznaczasz go przy pozycji — w Katalogu, przy własnej pozycji w kreatorze oferty albo przy pozycji faktury. Zaznaczona pozycja dostaje oznaczenie w pliku wysyłanym do KSeF i widać ją na fakturze; niezaznaczona nie dostaje nic. Nie wiesz, czy pozycja tam jest — zostaw puste, wtedy Majsta niczego nie deklaruje. Załącznik obejmuje w zasadzie całą budowlankę i wykończeniówkę, ale z materiałów praktycznie tylko wyroby stalowe (np. profile do suchej zabudowy), więc farba czy płytki się do niego nie liczą. Przy wątpliwości zapytaj księgową — to kwalifikacja Twojej usługi, nie ustawienie programu. Jeszcze jedno: dopóki którakolwiek pozycja faktury ma ten znacznik, nie oświadczysz przy niej, że faktura nie obejmuje niczego z załącznika 15 — dokument nie może twierdzić obu rzeczy naraz.

1. „Więcej” → Katalog usług → klik w pozycję otwiera edycję → pole „Zał. 15”: „Tak” albo „Nie” (ponowny klik zdejmuje wybór)
2. Kilka pozycji naraz: zaznacz je polem przy pozycji (albo „Zaznacz widoczne”) i wybierz „Należy do zał. 15”, „Nie należy” albo „Wyczyść deklarację”. Na telefonie przyciski są na dole ekranu, a Majsta pyta przed zapisem. Pozycje bez decyzji pokaże link „… bez deklaracji zał. 15” pod tytułem Katalogu
3. Albo w kreatorze oferty, przy własnej pozycji — „Pozycja z załącznika nr 15 do ustawy o VAT”
4. Albo w kreatorze faktury, pod pozycją — przycisk „zał. 15”
5. Albo w kreatorze faktury z projektu bez oferty, w sekcji „Dane zamówienia” — przycisk „zał. 15” przy wierszu
6. Pozycja z oferty niesie Twoje zaznaczenie na fakturę zaliczkową, końcową i korektę
7. Zaznaczona pozycja blokuje oświadczenie „bez załącznika 15” w tym samym kreatorze

Dodaj klienta-firmę z zagranicznym VAT-em — kreator włączy odwrotne obciążenie (reverse charge), pozwoli wybrać EUR (domyślnie) albo PLN oraz rodzaj usługi 28e/28b. Wspierana faktura cross-border kwalifikuje się do KSeF w obu walutach, ale zawsze wysyłasz ją ręcznie przyciskiem „Wyślij do KSeF”. PDF i wiadomość możesz przygotować w języku klienta.

Przy fakturze → „Wyślij klientowi”. Klient dostaje maila z PDF-em i linkiem do strony faktury z kodem QR do przelewu — skanuje w aplikacji banku i dane przelewu wypełniają się same. Mniej literówek w numerze konta, szybsza zapłata.

Dwa sposoby: przy fakturze „Wyślij do księgowej” (mail z PDF-em i XML-em, który księgowa wczyta do swojego programu) albo eksport CSV z listy faktur za wybrany okres — otwiera się prosto w Excelu. Listę klientów i cennik też wyeksportujesz do CSV — z menu „Import / eksport” na tamtych listach (na telefonie ikona arkusza) (temat „Mam klientów i cennik w Excelu”).

Faktury → zakładka „Wystawione na mnie”. Faktury, które inni wystawili na Ciebie, Majsta zasysa prosto z KSeF („Pobierz z KSeF”) — bez przepisywania. Dodasz też koszt ręcznie albo ze zdjęcia paragonu.

Robisz zdjęcie paragonu przy dodawaniu kosztu (w projekcie szybką akcją „Paragon” albo w zakładce „Pieniądze” → Koszty, a poza projektem w zakładce „Wystawione na mnie”). Zdjęcie zostaje jako dowód, a AI odczyta z niego kwoty i sklep — Ty tylko zatwierdzasz. Koniec z pudełkiem paragonów po kieszeniach.

Fakturę sprzedaży wystawioną poza Majstą (w innym programie albo wprost w KSeF) Majsta widzi w KSeF i podpowiada do dodania. Na liście Faktury → „Wystawione przeze mnie”, na górze, jest żółte pole „Do dopasowania z KSeF” — tam czekają faktury sprzedaży, których nie ma jeszcze w Majście. Przy właściwej fakturze kliknij „Zaimportuj” — wskoczy na listę i policzy się do przychodu. Jeśli ta faktura już jest w Majście (tylko bez numeru KSeF), użyj „Dopasuj”, żeby ją powiązać.

1. Faktury → zakładka „Wystawione przeze mnie”
2. Znajdź żółte pole „Do dopasowania z KSeF” na górze listy
3. Dużo pozycji? Kliknij „Zobacz wszystkie” i wyszukaj po numerze albo nazwie/NIP nabywcy
4. Przy fakturze: „Zaimportuj” (nowa) albo „Dopasuj” (jest już w Majście bez numeru KSeF)

Faktury kosztowe zassane z KSeF trafiają do zakładki „Wystawione na mnie”. Każdą możesz przypisać do konkretnego projektu (koszt roboty) albo zostawić jako koszt firmy (paliwo, narzędzia, biuro) — użyj „Przypisz do projektu” przy fakturze. Po przypisaniu liczby w projekcie i w Finansach same się aktualizują.

Na liście faktur kliknij „Zapłacona” albo w podglądzie faktury „Zarejestruj wpłatę” — otworzy się okno „Zarejestruj wpłatę” z kwotą i datą. Podgląd faktury otworzysz z listy faktur albo z projektu, w zakładce „Dokumenty”. Kwota podpowiada się na tyle, ile zostało do zapłaty, więc przy pełnym przelewie tylko zatwierdzasz. Klient wpłacił część? Wpisz tę kwotę — faktura pokaże „Częściowo opłacona” i to, ile jeszcze zostało. Resztę odnotujesz tak samo, a po dopłacie faktura sama zrobi się zapłacona. Statusu „przeterminowana” nie ustawiasz: liczy się sam z terminu płatności i sam zniknie, gdy zapłata będzie pełna.

1. Faktury → przy fakturze kliknij „Zapłacona” albo w podglądzie faktury „Zarejestruj wpłatę”
2. W oknie „Zarejestruj wpłatę” sprawdź kwotę (domyślnie: ile zostało) i datę wpłaty
3. Wpłata częściowa? Wpisz kwotę, którą klient przelał
4. Zapisz — faktura pokaże „Zapłacona” albo „Częściowo opłacona” z resztą do zapłaty

Z Twoich faktur (przychody), faktur kosztowych zasysanych z KSeF (wydatki) i kosztów stałych, które wpiszesz raz. Bez ręcznego przepisywania — kategoryzujesz jednym kliknięciem, reszta liczy się sama.

Suma faktur, których klienci jeszcze nie zapłacili. Czerwone = po terminie. Klikasz i widzisz, kogo trzeba pogonić — a fakturę z QR-em do przelewu wyślesz jednym ruchem.

„Więcej” → Finanse → Koszty firmy. Wpisujesz raz kwotę i częstotliwość (np. co miesiąc) — Majsta uwzględnia je w wyniku firmy automatycznie. Dzięki temu „zysk” w Finansach to realny zysk, nie tylko różnica faktur.

Prosta zasada: materiały i robota pod konkretną budowę → projekt (zobaczysz realną marżę tej roboty). Paliwo, narzędzia, biuro, ubezpieczenia → koszty firmy (rozkładają się na całość). Jak się pomylisz — przypisanie zmienisz w każdej chwili.

Twoja publiczna strona www pod adresem majsta.pl/firma/twoja-nazwa: logo, opis, realizacje ze zdjęciami i metamorfozami przed/po, opinie Google i formularz „Zapytaj o wycenę”. Wygląda jak strona za kilka tysięcy — a składasz ją w kwadrans z tego, co już masz w Majsta.

Wizytówka (w menu pod „Więcej”) → kreator przeprowadzi Cię w 3 krokach: marka (logo, kolor, opis), realizacje, publikacja. Adres strony (majsta.pl/firma/…) ustawiasz przy publikacji. W każdej chwili możesz stronę cofnąć do szkicu — edytujesz z żywym podglądem.

1. Otwórz „Więcej” → Wizytówka — przy pierwszym razie wystartuje kreator
2. Krok 1: logo, kolor marki i krótki opis firmy (AI podpowie szkic)
3. Krok 2: dodaj realizacje — z projektów albo wgraj zdjęcia starszych robót
4. Krok 3: ustaw adres strony i kliknij „Opublikuj”

Opublikowaną wizytówkę udostępnisz przyciskiem „Udostępnij” w nagłówku Wizytówki („Więcej” → Wizytówka). Możesz wysłać ją przez WhatsApp, skopiować link lub pokazać kod QR do zeskanowania przy spotkaniu.

1. Otwórz „Więcej” → Wizytówka i kliknij „Udostępnij” w nagłówku
2. Wybierz WhatsApp, kopiowanie linku lub kod QR
3. Przy spotkaniu pokaż kod QR na ekranie, aby druga osoba mogła go zeskanować telefonem

Dwie drogi: import z projektów w Majsta (zdjęcia z raportów i pary przed/po wskakują same) albo ręczny upload — na stare roboty sprzed Majsta. Do każdej realizacji AI podpowie opis; publikujesz tylko to, co zaznaczysz.

Tak — masz 3 style (Klasyczny, Nocny, Skandynawski) do przełączenia jednym kliknięciem w karcie Wygląd, a cała kolorystyka strony wyprowadza się z Twojego koloru marki. Zmiany widzisz od razu w podglądzie.

Na stronie jest formularz „Zapytaj o wycenę” — wypełnione zapytanie przychodzi Ci mailem z kontaktem do klienta. Formularz ma wbudowane zabezpieczenia antyspamowe, więc nie zaleje Cię śmieciami.

W edytorze wklejasz link do swojego profilu Google (wizytówka Google Maps) — strona pokaże odnośnik do opinii przy nagłówku, w sekcji zaufania i w stopce. Uczciwie linkujemy do prawdziwych opinii, niczego nie przepisujemy.

Tak — opublikowane strony są indeksowane (dane firmy w formacie, który Google rozumie, plus mapa strony). Na pojawienie się w wynikach trzeba dać Google od kilku dni do kilku tygodni; im pełniejsza strona (opis, realizacje, opinie), tym lepiej.

Strona schodzi z sieci (adres pokazuje 404), ale WSZYSTKO co wpisałeś zostaje w edytorze. Wracasz na wyższy plan — publikujesz jednym kliknięciem, bez składania od nowa.

Zaświadczenie z ZUS, że płacisz składki w Polsce — bez niego grozi podwójne oskładkowanie i kary przy kontroli. Potrzebuje go KAŻDY pracujący w innym kraju UE — także Ty, gdy jedziesz sam na fakturze. Składasz przez PUE ZUS — w wyjeździe masz instrukcję krok po kroku, a my przypomnimy, zanim A1 wygaśnie.

NIE — to najczęstszy błąd. A1 dotyczy tylko składek ZUS. Podatek (próg 183 dni), zgłoszenia kraju docelowego (LIMOSA / WagwEU / Carte BTP), a w Niemczech Freistellung — to OSOBNE sprawy. Zajrzyj do „Mity i fakty” w Pracy za granicą.

„Więcej” → Praca za granicą → „Nowy wyjazd”: wybierasz kraj i termin, a Majsta składa checklistę „Co załatwić” pod Twoją sytuację — z instrukcjami krok po kroku, terminami i karami za brak. Dokumenty wgrywasz do teczki wyjazdu i masz je pod ręką na kontrolę.

Otwórz wyjazd → „Portfel na kontrolę”. Pokazujesz inspektorowi z telefonu A1, zgłoszenia i dokumenty — bez logowania, w języku kontrolera. Możesz też pobrać wszystko jako jeden PDF na telefon.

Cztery rzeczy, które najczęściej gryzą przy wyjeździe: dieta zagraniczna, ulga 30% diet kontra obniżenie podstawy ZUS, licznik 183 dni (gdzie płacisz podatek) i próg 25% — czy utrzymasz A1 przy robocie w kilku krajach.

Niemieckie zwolnienie z potrącania 15% podatku budowlanego (Bauabzugsteuer) — bez niego niemiecki zleceniodawca ma obowiązek potrącić Ci 15% z każdej faktury. W Majsta masz kreator wniosku: Praca za granicą → Freistellung — prowadzi krok po kroku po niemieckim formularzu.

Tak: rozliczenie. W zakończonym wyjeździe pojawia się sekcja „Po powrocie (rozliczenie)” — rozliczenie ZUS (okres inny niż we wniosku = korekta), podatek za okres za granicą i archiwum dokumentów. Niedomknięte rozliczenie potrafi zablokować kolejny wniosek o A1 — dlatego przypomnimy mailem.

22.04.2026 osiągnięto WSTĘPNE porozumienie UE (przepisy jeszcze NIE obowiązują): m.in. uprzednie powiadomienie kraju przyjmującego przed wyjazdem. Budownictwo NIE korzysta z uproszczeń dla krótkich wyjazdów. Szczegóły masz w checkliście każdego wyjazdu (pozycje „do potwierdzenia”) — treść może się zmienić przed formalnym przyjęciem.

Gotowe wzory pism na start: wezwanie do zapłaty, wezwanie do odbioru, zgłoszenie przeszkód na budowie (art. 651 KC), roboty dodatkowe. To wzory pomocnicze — treść sprawdzasz i wysyłasz Ty. Wysyłasz z Majsta i masz udokumentowany przebieg doręczenia: wysłane → odczytane → potwierdzone.

„Więcej” → Pisma i wzory → „Nowe pismo”. Wybierasz wzór, Majsta podciąga dane z projektu (kwoty, terminy, strony), AI proponuje treść — Ty sprawdzasz i wysyłasz. Status doręczenia śledzisz przy piśmie. Własnego linku do pisma nie otwieraj w oknie prywatnym ani w przeglądarce, w której nie jesteś zalogowany do Majsty — Majsta nie odróżni Cię wtedy od adresata i zapisze otwarcie jako doręczenie. Treść i PDF pisma masz w aplikacji, przy piśmie.

1. „Więcej” → Pisma i wzory → „Nowe pismo”
2. Wybierz rodzaj pisma i projekt, którego dotyczy
3. Sprawdź treść (szkic przygotuje AI na bazie danych projektu) i popraw po swojemu
4. Wyślij — klient dostaje pismo, a Ty widzisz: wysłane → odczytane → potwierdzone

Nie płaci po terminie → wezwanie do zapłaty. Robota skończona, a odbiór się przeciąga → wezwanie do odbioru (po nim możesz odebrać jednostronnie). Coś na budowie blokuje robotę (np. mokry tynk, brak decyzji klienta) → zgłoszenie przeszkód (art. 651 KC) — zgłaszasz to formalnie, na piśmie, zanim ruszysz dalej. Trzeba zrobić coś ponad umowę → zgłoszenie robót dodatkowych: wysyłasz je, zanim zaczniesz, i czekasz na decyzję klienta.

Tak — to oficjalne oświadczenie z udokumentowanym doręczeniem. Często samo wezwanie wystarczy, żeby klient zapłacił: widzi, że traktujesz sprawę poważnie i masz porządek w papierach. To materiał informacyjny, nie porada prawna — w poważnej sprawie skonsultuj prawnika.

„Kontynuuj z Google” działa także wtedy, gdy otwierasz Majstę z linku w Facebooku, Instagramie albo Messengerze. Jeśli Google pokaże błąd, otwórz majsta.pl w Chrome albo Safari: w menu aplikacji (trzy kropki) wybierz otwarcie strony w przeglądarce albo kliknij „Kopiuj link” pod przyciskiem Google i wklej adres w przeglądarce. Jeśli w innej aplikacji nie widzisz przycisku Google, załóż konto e-mailem i hasłem albo otwórz majsta.pl w przeglądarce.

Aktualną matrycę funkcji masz w Ustawienia → Plan (i na stronie cennika). W apce wszystko jest widoczne — jeśli funkcja wymaga wyższego planu, po kliknięciu zobaczysz wprost, którego i co daje. Niższe plany mają też limity ilościowe (np. liczba ofert w miesiącu) — apka uprzedzi, zanim się skończą.

14 dni pełnego planu Pro bez podawania karty. Po prostu zakładasz konto i testujesz wszystko. Po trialu konto przechodzi na plan darmowy — nic nie ginie, a płatny plan włączasz, kiedy chcesz.

Ustawienia → Plan. Wyższy plan działa od ręki (dopłacasz różnicę proporcjonalnie), niższy — od nowego okresu rozliczeniowego. Tam też wejdziesz do portalu płatności: faktury za abonament, zmiana karty, anulowanie.

Nic nie ginie. Konto przechodzi na plan darmowy: podpisane oferty, protokoły i faktury pozostają czytelne i do pobrania — zawsze. Ograniczone jest tworzenie nowych rzeczy ponad limity darmowego planu. Twoje dokumenty to Twoje dokumenty.

Ustawienia → Konto. Tam zmienisz hasło i motyw wyglądu aplikacji (jasny/ciemny). Adresu e-mail nie zmienisz samodzielnie — napisz do nas przez zgłoszenie w Ustawienia → Pomoc.

Ustawienia → Konto → „Zażądaj usunięcia konta”. Masz 30 dni na anulowanie żądania, subskrypcja wygasa z końcem opłaconego okresu. Faktury i log podpisów zachowamy przez okres wymagany prawem (do 6 lat), resztę danych zanonimizujemy. Zanim klikniesz — pobierz dokumenty, których możesz potrzebować.